Την Πέμπτη 24 Σεπτέμβρη στο κατάμεστο στέκι της «Δράσης» πραγματοποιήθηκε, με επιτυχία συζήτηση με θέμα «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ και ΑΡΙΣΤΕΡΑ». Εισηγητής ήταν ο Ολύμπιος Δαφέρμος, διπλωματούχος μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος Ε.Μ.Π., διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου, στέλεχος του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συγγραφέας και σύμβουλος Τεχνικής Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Συνοπτικά, αρχικά ο εισηγητής προσδιόρισε το περιεχόμενο και τους μηχανισμούς της εκπαίδευσης, όπως αυτή υλοποιείται στο σχολείο του σήμερα και ανίχνευσε –κατ’ αντιδιαστολή, τις ανάγκες μιας διαφορετικής εκπαίδευσης και ενός «άλλου» σχολείου, αντιστοιχημένου στην κοινωνική πραγματικότητα και τις προτεραιότητες που θα έθετε μια σύγχρονη Αριστερά. Βασική διαπίστωση του Ο. Δαφέρμου ήταν ότι το σημερινό ελληνικό σχολείο είναι από κάθε άποψη ξεπερασμένο, καθώς ακόμη αντιστοιχείται στις ανάγκες μιας βιομηχανικής περιόδου, αποξενωμένο από τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνικής δομής και εργασίας. Μένει έτσι ακατάλληλο και ανεπαρκές να ανταποκριθεί σε ένα περιβάλλον όπου η γνώση διαρκώς αλλάζει και δύσκολα αφομοιώνεται. Κατά τον ομιλητή το σχολείο θα έπρεπε να προετοιμάζει τους νέους για ένα εργασιακό περιβάλλον μεταβαλλόμενο, πιο σύνθετο, που προϋποθέτει ευελιξία εφαρμογών και ικανότητα γρήγορης προσαρμογής, παρά έναν απομνημονευμένο όγκο «άκαμπτων» γνώσεων. Σ’ αυτό το σημείο προσδιόρισε ο ομιλητής την –κατά τη δική του οπτική, νέα αντίφαση που αναδύεται και ενεργοποιείται στα πλαίσια του σύγχρονου καπιταλισμού: Το «σύστημα», αφενός «αναγκάζεται» να προωθήσει διαδικασίες εκπαίδευσης που αποβλέπουν στην δημιουργία ενός πιο «ολοκληρωμένου» και ικανού εργαζόμενου, -ώστε αυτός να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της μεταβαλλόμενης αγοράς εργασίας, αλλά όμως, αυτές οι ίδιες διαδικασίες ταυτόχρονα ευνοούν την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών και αυριανών εργαζομένων, με συνέπεια αυτοί να δύνανται να προάγουν την αμφισβήτησή του. Με αφορμή τα προηγούμενα, έγινε ζωντανή συζήτηση μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής. Ο εισηγητής λειτούργησε με επιτυχία σαν καταλύτης για να τοποθετηθούν κυριολεκτικά οι πάντες, και να συμβάλουν στο θέμα, ακόμη και με ριζικά διαφορετικές απόψεις, θέσεις και εμπειρίες. Τελικά, ο περιορισμένος, αλλά ζεστός «χώρος» της «Δράσης», φαίνεται ότι ευνόησε περισσότερο από ότι συνήθως σε κάποιες μεγαλύτερες δημοτικές αίθουσες τη συζήτηση, που αποδείχτηκε ουσιαστική και ελεύθερη, ανάμεσα σε τουλάχιστον 40 συνδημότες μας. Γι’ αυτό και είναι πάλι στις προθέσεις μας να επαναλάβουμε σύντομα το «πείραμα της Πέμπτης», πάλι στο στέκι μας φυσικά!