|
6/3/2026
|
«Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2» στο Σινεμά & Ψυχολογία
|
Τρίτη 10 Μαρτίου 2026, 8:00μμ, ζωντανά και διαδικτυακά
|
|
|
Στην 19η Συνάντηση του Σεμιναρίου «Σινεμά & Ψυχολογία» (Τρίτη 10 Μαρτίου, 8:00μμ) βλέπουμε το «Inside Out 2» («Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2» ) το animation της Disney και της Pixar που σκηνοθέτησε η Kelsey Mann. Το φιλμ μας περιγράφει την αναταραχή στον ψυχισμό της Ράιλι, μιας πιτσιρίκας που μόλις έχει μπει στην εφηβεία, με το κέντρο ελέγχου της κατεδαφισμένο ώστε να υπάρξει χώρος για την ανάπτυξη καινούριων συναισθημάτων. Βλέπουμε την ταινία και συζητάμε για αυτά ακριβώς τα συναισθήματα: τη Χαρά, τη Λύπη, το Θυμό, το Φόβο, την Αηδία, την Ανησυχία, τη Ντροπή, τη Ζήλια, την Ανία και το Άγχος τα οποία αρχικά αντιμάχονται μανιασμένα για τον έλεγχο του εγκεφάλου της έφηβης και τελικά μαθαίνουν να συνεργάζονται.
Τα Mυαλά που Κουβαλάς 2 / Inside Out 2
ΗΠΑ. Animation, 2024. Διάρκεια: 96’. Σκηνοθεσία. Kelsey Mann. Ακούγονται οι φωνές: Amy Poehler, Lewis Black, Phyllis Smith, Maya Hawke, Ayo Edebiri, Kensington Tallman, Tony Hale (Fear), Liza Lapira (Disgust), Paul Walter Hauser, Adèle Exarchopoulos, Lilimar Hernandez.
Το κουμπί συναγερμού «Εφηβεία!» πατιέται από τα πρώτα λεπτά της συνέχειας από τις Disney Pixar της εξαιρετικά επιτυχημένης ταινίας κινουμένων σχεδίων «Inside Out», σηματοδοτώντας μια βουτιά στον εγκέφαλο ενός κοριτσιού που από παιδί γίνεται έφηβη. Τα αγαπημένα συναισθήματα από την ταινία του 2015 επιστρέφουν: Χαρά, Θυμός (με τη φωνή του Lewis Black), Φόβος, Λύπη (Phyllis Smith) και Αηδία. Η εφηβεία φέρνει μια σειρά από νέα συναισθήματα οικεία σε κάθε 13χρονο κορίτσι που σχετίζονται κυρίως με κοινωνικές καταστάσεις: Φθόνος (Ayo Edebiri από την τηλεοπτική σειρά «The Bear»), Ανία (Adèle Exarchopoulos η βραβευμένη με το βραβείο Καννών για την ταινία «Blue Is the Warmest Color», 2013), Αμηχανία (Paul Walter Hauser), και ο αρχηγός, το πιο προβληματικό από τα εφηβικά συναισθήματα το Άγχος (με τη σαγηνευτική φωνή της Maya Hawke).
Το Άγχος ελέγχει και να κατευθύνει τα πάντα. Όπως και στο«Inside Out» η θετική Χαρά (μια εξαιρετική Amy Poehler) είναι κυρίως υπεύθυνη για τη Ράιλι, αλλά το καρτουνίστικο, αθυρόστομο, αρνητικό Άγχος αναλαμβάνει και οδηγεί την κοπέλα σε ένα έδαφος όπου δεν είναι ο εαυτός της. Όταν έρχεται αντιμέτωπη με την επιλογή ανάμεσα σε μια νέα σπουδαιότερη ομάδα χόκεϊ με επιδέξιους και έμπειρους παίκτες και την παλιά της όπου συμμετέχουν ανόητοι συμμαθητές και φίλοι της στους οποίους ήταν μέχρι πρόσφατα αφοσιωμένη, το Άγχος θα την αναγκάσει να επιλέξει την πρώτη, αρνούμενο το δικό της γούστο στη μουσική, τα γλυκά και την καταγωγή της. «Μίσιγκαν, σωστά;» λέει ένα από τα κουλ κορίτσια. «Εμμ, ναι,» απαντά η Ράιλι, παρόλο που είναι από τη Μινεσότα. Η Βαλ (Lilimar Hernandez), είναι το νέο, κουλ, πιο ώριμο κορίτσι, που απομακρύνει την Ράιλι από τις παλιές φίλες της.
Η λειτουργία του εγκεφάλου της Ράιλι είναι όμορφη, διασκεδαστική και ανεξήγητη. Το ίδιο το φιλμ είναι στην πραγματικότητα ένα ταξίδι έρευνας των συναισθημάτων. Το έφηβο κοινό και κάθε γυναίκα, που υπήρξε κορίτσι, θα μαγευτεί, θα ντραπεί και θα αγχωθεί, έστω εκ των υστέρων, για τα λάθη που κάνει η Ράιλι στην είσοδό της στην εφηβεία: εγκαταλείπει παλιούς φίλους, κλέβει από το γραφείο του προπονητή, μιμείται τα κουλ κορίτσια, δοκιμάζει αμήχανα μια ποικιλία ομιλιών και βαδίσματος. Παρόλο τον «τρόμο» που φέρνουν στην οθόνη τα μανιασμένα συναισθήματα αυτής της 13χρονης, η ταινία μένει ανάλαφρη. Αποφεύγει την εξερεύνηση των συγκρούσεων με τους γονείς, τους οποίους η Ράιλι αντιμετωπίζει συνήθως με χυδαία περιφρόνηση όπως και του τραύματος των σωματικών αλλαγών. Η μόνη αλλαγή στο σώμα της Riley είναι ότι φοράει σιδεράκια, τα οποία δεν φαίνεται να ενοχλούν καθόλου την ίδια ή κανέναν άλλο.
Η πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος Kelsey Mann παρουσιάζει μια σκόπιμα διδακτική ιστορία. Όπως τελικά αναγνωρίζει η Χαρά, ένα δίδαγμα είναι ότι τα αρνητικά συναισθήματα, αυτά που καθοδηγούνται και ενορχηστρώνονται από το Άγχος, πρέπει επίσης να έχουν ρόλο στις επιλογές της ηρωίδας. Και ίσως δεν δρουν πάντα αρνητικά. Για παράδειγμα το Άγχος που πατάει πάνω σε μια προηγούμενη αποτυχία της υποχρεώνει ή έστω βοηθά τη Ράιλι να εμφανιστεί νωρίς στο παγοδρόμιο και να εξασκηθεί. Το άλλο δίδαγμα το οποίο δεν τηρείται πάντα με συνέπεια, συνοψίζεται στη συμβουλή της Χαράς προς τη Ράιλι: «να είσαι ο εαυτός σου». Αλλά τι μπορεί σημαίνει το να είναι ο εαυτός της, όταν μπαίνει σε μια νέα φάση της ζωής της, σωματικά και κοινωνικά; Και, δεδομένης της κοινής αντίληψης ότι η προσωπικότητα είναι τουλάχιστον εν μέρει περιστασιακή και ευέλικτη, είναι η εντολή να «είσαι ο εαυτός σου» αυτό που χρειάζεται να ακούσει η Ράιλι;
Εισηγητής ο Παναγιώτης Δενδραμής, πτυχιούχος τμήματος Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, με δίπλωμα σκηνοθεσίας (Σχολή Σταυράκου) και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην ιστορία και θεωρία του κινηματογράφου. Είναι διδάκτορας του τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (διατριβή "Η κινηματογραφική εκπαίδευση στην Ελλάδα"), όπου δίδαξε ως ακαδημαϊκός υπότροφος. Διδάσκει ιστορία του κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου.
Το σεμινάριο πραγματοποιείται κάθε Τρίτη στις 8.00μ.μ. στο στέκι της Δράσης, (Πάρνηθος 21, Βριλήσσια) και διαδικτυακά μέσω της πλατφόρμας zoom.
Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση
|
|
|
56
|
|
|