Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
2/8/2025

«Μια Ασυνήθιστη Κατάσταση» από το Cine Δράση

Πέμπτη 7 Αυγούστου, 9:00μμ στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων

Το Cine Δράση συνεχίζει τις προβολές του την Πέμπτη 7 Αυγούστου τις 9:00μμ, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων με την ταινία «Μια Ασυνήθιστη Κατάσταση» του Christian Petzold. Μια πρωτότυπη, διαφορετική από τις συνηθισμένες πολιτική ταινία, με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ και έντονες συγκινησιακές και δραματικές στιγμές. Ένα ευαίσθητο, ειλικρινές και έξυπνο φιλμ για την πολιτική στράτευση και τις οικογένειες με ιδιαιτερότητες, στο οποίο κυριαρχεί το ερώτημα αν έχουν δικαίωμα οι γονείς με τις επιλογές τους να καθορίζουν αρνητικά και όχι σπάνια, να καταστρέφουν τις ζωές των παιδιών τους.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 η έντονη δραστηριότητα μιας σειράς ένοπλων οργανώσεων συγκλονίζει την Δυτική Γερμανία. Η σημαντικότερη από αυτές, η Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF), γνωστή και ως Ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ, (από τα ονόματα των ιδρυτών της Αντρέας Μπάαντερ και Ουλρίκε Μάινχοφ), δημιουργήθηκε ως αντίδραση στην πολιτική εξουδετέρωσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς από το γερμανικό κράτος, υιοθέτησε αρχές και πρακτικές του «αντάρτικου των πόλεων» και κήρυξε ένοπλο αγώνα με στόχο την εξουδετέρωση του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Έδρασε από το 1970 έως το 1977 και σε αυτό το διάστημα τα μέλη της επιδόθηκαν σε διάφορες ένοπλες δράσεις όπως βομβιστικές επιθέσεις, ληστείες τραπεζών, κλοπές σφραγίδων δημοσίων υπηρεσιών, επιθέσεις σε κτίρια της αστυνομίας και εγκαταστάσεις μεγάλων εταιριών, απαγωγές δημοσίων προσώπων ή επιχειρηματιών κοκ*.

Είκοσι σχεδόν χρόνια μετά, η Clara και ο Hans ένα φυγόδικο ζευγάρι, που είχε στο παρελθόν αναπτύξει τρομοκρατική δραστηριότητα μέσα από τις γραμμές της RAF, εξακολουθεί να καταζητείται από την αστυνομία και να ζει παράνομα ανάμεσα σε ανώνυμους τουρίστες σε παραλίες της Πορτογαλίας. Έχει τηρήσει όλους τους κανόνες της παράνομης ζωής, αλλά έχει σπάσει ένα ταμπού που τηρούν όλοι οι επαναστάτες: Έχουν ένα παιδί που ζει μαζί τους σε αυτές τις αφύσικες συνθήκες. Και ενώ φαίνεται να βρίσκονται πολύ κοντά στο να εξασφαλίσουν μια νόμιμη ζωή στη Βραζιλία, ένα τυχαίο συμβάν, η κλοπή των προσωπικών τους αντικειμένων, τους φέρνει σε ακόμα δυσκολότερη από πριν θέση. Έτσι επιστρέφουν στην Γερμανία και προσπαθούν να επανασυνδεθούν με τους παλιούς τους συντρόφους ώστε να εξασφαλίσουν την βοήθειά τους και να προχωρήσουν τα σχέδιά τους. Αλλά αυτό αποδεικνύεται πολύ δύσκολο, καθώς οι παλιοί συναγωνιστές ή δηλώνουν αδυναμία να βοηθήσουν ή έχουν «τελειώσει» με το παρελθόν και είναι πλέον συμβιβασμένοι, αξιοσέβαστοι πολίτες ή δεν έχουν αντοχή και διάθεση να μπλέξουν πάλι σε παράνομες δραστηριότητες.

Το φιλμ διηγείται την ιστορία από τη σκοπιά της Jeanne, της έφηβης κόρης της οικογένειας η οποία σε όλη τη διάρκεια της ζωής της υφίσταται τις συνέπειες των επιλογών των γονιών της. Στην πραγματικότητα, ζώντας στο περιθώριο και την παρανομία, με μια οικογένεια που εξακολουθεί να κρατιέται από ένα όνειρο που έχει ξεθωριάσει, στερείται κάθε δυνατότητα φυσιολογικής ζωής. Δεν έχει πάει σε κανενός είδους σχολείο, δεν γνώρισε συγγενείς, δεν συναναστράφηκε παιδιά της ηλικίας της, δεν έπαιξε, ούτε έκανε ποτέ φίλους. Ζώντας μια αποστειρωμένη ζωή έγινε αντικοινωνική εξ ανάγκης. Αμήχανη και γεμάτη λαχτάρα να ζήσει την φυσιολογική ζωή που ζουν όλοι οι κανονικοί έφηβοι, θα ερωτευτεί τον Heinrich, έναν νεαρό σέρφερ συμπατριώτη της που γνωρίζει στο τουριστικό θέρετρο που κρύβονται οι γονείς της. Καθώς αυτοί εξαντλούν όλες τις πιθανότητες βοήθειας και μηχανεύονται ένα νέο απεγνωσμένο σχέδιο σωτηρίας, η Jeanne τους προτείνει να κρυφτούν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι που της έχει περιγράψει ο Heinrich. Για να μην τους εκθέσει τον αποφεύγει, αλλά κάποτε αναπόφευκτα θα συναντηθούν. Θα είναι ο έρωτας της για αυτόν, η δυσκολία να χειριστεί πρωτόγνωρα για αυτήν αισθήματα και κυρίως η αδυναμία της να τον αποχωριστεί που θα βάλουν σε κίνδυνο την ασφάλεια της οικογένειας. Από μια απροσεξία και μια στιγμιαία παρόρμηση θα καταστραφούν τα πάντα.

Ο ανατολικογερμανικής καταγωγής σεναριογράφος και σκηνοθέτης Christian Petzold («Yella», «Barbara» «Το Τραγούδι του Φοίνικα»), στην «Μια Ασυνήθιστη Κατάσταση» -το κινηματογραφικό ντεμπούτο του- καταπιάνεται ειλικρινά με τις υπαρκτές σημερινές διαστάσεις ενός θέματος τραυματικού για τη συλλογική μνήμη των Γερμανών. Αναπαριστά στην οθόνη με πειστικότητα την ταραγμένη ζωή μιας συνηθισμένης έφηβης που έχει όλους τους λόγους της ηλικίας της να βρίσκεται σε αναταραχή και της οποίας ο συναισθηματικός κόσμος επιβαρύνεται από την ιδιάζουσα οικογενειακή κατάσταση του. Αποσπά πολύ καλές ερμηνείες από όλους τους συμμετέχοντες, ιδιαίτερα από την Julia Hummer στο ρόλο της Jeanne. Ο ιδιαίτερα ασαφής τίτλος (στα γερμανικά σημαίνει «Εσωτερική ασφάλεια») αναφέρεται εν μέρει στην έλλειψη ασφαλείας στην Γερμανία, αλλά και στην ανυπαρξία συναισθηματικής ασφάλειας για παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδιαίτερο περιβάλλον.

Η ταινία απέσπασε 10 Βραβεία, από τα 16 που είχε προταθεί, ανάμεσά τους το Βραβείο Σεναρίου για τους Christian Petzold και Harun Farocki και το Βραβείο FIPRESCI στο δικό μας 40ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (2000), το Βραβείο για την Καλύτερη Ταινία Μεγάλου Μήκους και την Καλύτερη Ηθοποιό για την Julia Hummer (Γερμανία 2001).

Γερμανία 2000. Διάρκεια: 105΄. Σκηνοθεσία: Christian Petzold. Σενάριο: Christian Petzold, Harun Farocki. Πρωταγωνιστούν: Julia Hummer, Barbara Auer, Richy Muller, Bilge Bingul Rogerio Jacques, Bernd Tauber, Günther Maria Halmer. Mουσική: Stefan Will. Φωτογραφία: Hans Fromm.


* Οι βομβιστικές επιθέσεις στοίχισαν τη ζωή σε 69 συνολικά άτομα, ανάμεσα στα οποία ένας Αμερικανός συνταγματάρχης που υπηρετούσε στο γενικό αρχηγείο των αμερικανικών δυνάμεων στη Φραγκφούρτη, στελέχη κρατικών υπηρεσιών και 28 μέλη της οργάνωσης. Η δράση της τελείωσε με την σύλληψη και τον θάνατο, το 1977, τριών ηγετικών στελεχών της μέσα στην γερμανική φυλακή του Σταμχάιμ. Οι απάνθρωπες συνθήκες απομόνωσης στις οποίες κρατούνταν, προκάλεσαν το ενδιαφέρον και την κατακραυγή της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Ένα ευρύτατο κίνημα συμπαράστασης δημιουργήθηκε, στο οποίο συμμετείχαν προσωπικότητες του πολιτισμού, όπως ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σαρτρ, ο οποίος και επισκέφτηκε τους κρατούμενους. Πολλοί από αυτούς συλληφθέντες πέθαναν στις φυλακές και οι συνθήκες θανάτου τους παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Οι αρχές τις απέδωσαν όλες σε αυτοκτονία, αλλά η κρατούσα άποψη είναι ότι πρόκειται για σκόπιμη εγκληματική ενέργεια από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Διεθνής επιτροπή από επιστήμονες και δημοσιογράφους προσπάθησε να διαλευκάνει τις συνθήκες θανάτου τους. Αν και το γερμανικό κράτος δεν της αναγνώρισε δικαίωμα έρευνας, η επιτροπή, στηριζόμενη στα επίσημα έγγραφα, κατέληξε ότι τουλάχιστον η Μάινχοφ είχε πεθάνει πριν απαγχονιστεί.


* Οι καλοκαιρινές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στις 9.00 το βράδυ, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων (25ης Μαρτίου & Μακεδονίας)


readers  498


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Σάββατο 30 Αυγούστου 2025 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Με τα μαύρα ρούχα, αμίλητοι καπνίζουν. Οι φίλοι κι ονειρεύονται να φύγουν μακριά. Οι φίλοι που δε βρήκανε τίποτα ν' αγαπήσουν, που δεν πιστεύουν τίποτα, κανέναν, πουθενά...


Τα σχόλια σας...
Η ΔΡΑΣΗ επαναφέρει το θέμα της οδού Κρήτης στο δημοτικό συμβούλιο23/8/2025 BT
Τόσο πολύ ενοχλήτε η εισηγήτρια που πρέπει να κάνει γύρω γύρω την Κρήτης για να πάει στο σπίτι της;Ας έρθει ενα μεσημέρι η αργά το βράδυ στην πλατεία να δει τι γίνεται στην παιδική χαρά (ώρες κοινής ησυχιας) να δει υποβάθμιση όλης της γειτονιάς. Λύση πρέπει να δοθεί για όλους τους κατοίκους της περιοχής με συνολική αναβάθμιση της κυκλοφορίας και όχι επιστροφή στο παλαιό καθεστώς.
Η ΔΡΑΣΗ επαναφέρει το θέμα της οδού Κρήτης στο δημοτικό συμβούλιο22/8/2025 Μ.Κ
Καλησπέρα, για να καταλάβω τι λέτε στο παραπάνω άρθρο .Έκανε καλά ο δήμος με την αντιδρομηση την Κρήτης ή όχι ? Τόσα χρόνια που όλα αυτά τα φορτηγά και η κίνηση που περνάγανε από την Κρήτης κάνατε ανάλογες προσπάθειες να αλλάξει κάτι ? Η λύσεις που έχουμε σαν κάτοικοι είναι 2 : 1) Μένει η κατάσταση ως έχει γιατί δεν πιστεύω κάποιος να λέει ότι η κίνηση που δυσκολεύει 2 διπλούς δρόμους ( Μακεδονίας, 25 Μαρτίου ) είναι λογικό να πέσει σε ένα στενό 2 τετραγώνων όπως η Κρήτης με δημοτικό ,νηπιαγωγείο και παιδική χαρά .. 2) Να αντιδρομησει ο Δήμος την Ψαρών μέχρι την Αβαρικου για να φεύγουν τα αυτοκίνητα από εκεί. Αν πιστεύει κάποιος και αν γίνεται αυτό που γράφεται να συνεχιστεί ο παράδρομος της Αττικής οδού προς Πεντέλης θα ήταν το καλύτερο αλλά προσωπικά το θεωρώ πολύ δύσκολο. Ευχαριστώ
Ανάγκη μέτρων στην περιοχή των Κάτω Βριλησσίων20/7/2025 Κ.Μ
Καλησπέρα, Σαν κάτοικος της περιοχής συμφωνώ με το παραπάνω άρθρο εκτός από ένα σημείο: "Οτι η αντιδρομηση της οδού Κρήτης δεν ωφέλησε την περιοχή" .Το λογικό είναι να μην δέχονται τα Βριλήσσια τόσο μεγάλο οδικό φόρτο .Αν είναι όμως υποχρεωτικό επουδενι δεν πρέπει για λόγους ασφαλείας των μικρων παιδιών να τον παίρνει η Κρήτης.Υπενθυμιζω ότι η Κρήτης έχει την πόρτα του Δημοτικού, του νηπιαγωγείου αλλά και την παιδική χαρά.Αρα είναι άτοπο να λέμε ότι 2 διπλοί δρόμοι δεν αντέχουν την κίνηση αλλά την αντέχει ένας στενός δρόμος 2 τετραγωνων.Και επειδή μένω στην περιοχή συμφωνω με την αντιδρομηση, όσο και αν ακούγεται ότι όλοι οι κάτοικοι της Κρήτης διαφωνούνε, γιατί προέχει η ασφάλεια των παιδιών και όχι το να πίνω καφέ στο μπαλκόνι χωρίς να περνάνε αυτοκίνητα από κάτω!! ΥΓ : από την πόρτα της Κρήτης του Δημοτικού περνάνε τα μικρά παιδιά και τα παιδιά του νηπιαγωγείου...
Η εποχή του «Δεν Γνώριζα», απλά τελείωσε29/3/2025 Δ.Κ.
Τα τελευταία σύννεφα, τα οποία πιθανόν να έδιναν κάποιο άλλοθι στην «άγνοιά μας», πρέπει να ήταν πριν 5 χρόνια, με την προβολή του social dilemma, που επίσης πραγματεύονταν περίπου το ίδιο θέμα. Από τότε τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Όλα αυτά είναι συμπτώματα μιας κοινωνίας, όπου όλοι, σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα, ζαλισμένα από το καθημερινό ξύλο, τρέχουν δεξιά και αριστερά, τσεκάροντας ανά 3 λεπτά το κινητό για το επόμενο breaking news που θα ανακοινώσει το newspeak. Θα ακουστώ κυνικός ή πεσιμιστής, αλλά δε βλέπω να αντιστρέφεται το κλίμα. Στο μόνο που ελπίζω είναι οι ελάχιστες -πλην όμως φωτεινές- περιπτώσεις εκπαιδευτικών που δίνουν τον καθημερινό τους αγώνα, πολλές φορές λοιδορούμενοι και από πάνω, αφουγκράζονται τα προβλήματα των εφήβων, καταλαβαίνουν τον διαφορετικό κώδικά τους, αγγίζουν τον ψυχισμό τους. Και το λέω από προσωπική εμπειρία και από τα 2 σχολεία που φοίτησαν τα παιδιά μου. Θανάση, η τελευταία παράγραφος (Δ) δεν είναι ουτοπική πρόταση, αλλά και να ήταν, όπως λέει και ο Γκαλεάνο, η ουτοπία χρησιμεύει για να προχωράμε. ΥΓ: ένα πολύ καλό ντοκιμαντέρ, που θα μπορούσε και αυτό να προβληθεί, και να αποτελέσει αφορμή για συζήτηση με τους μαθητές είναι το «Τέλος Χρόνου» του Λουκά Παλιοκρασσά.


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2025 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου