Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
22/6/2025

«Black Stone». H βραβευμένη ταινία του Σπύρου Ιακωβίδη παρουσία του ιδίου!

Πέμπτη 25 Ιουνίου, 9:00μμ, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων

Το Cine Δράση συνεχίζει τις καλοκαιρινές του προβολές την Πέμπτη 26 Ιουνίου 2025, στις 9:00μμ, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων (25ης Μαρτίου & Μακεδονίας) με το «BLACK STONE», πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ελληνο-Βρετανού Σπύρου Ιακωβίδη με πρωταγωνίστρια την Ελένη Κοκκίδου σε μια μοναδική ερμηνεία στον ρόλο μιας αυθεντικής Ελληνίδας μάνας. Μια ταινία βασισμένη σε μια φανταστική ιστορία που μοιάζει πολύ με αληθινή καθώς πατάει στην καθημερινότητα μιας όχι ασυνήθιστης ελληνικής οικογένειας στην Αθήνα της κρίσης και της παρακμής, μετατρέποντας τα εσωτερικά της μυστικά και ψέματα σε μια θερμή κωμωδία. Ένα ζωντανό, ζωηρό και ανάλαφρο παράθυρο στη σύγχρονη ελληνική τραγωδία με χιούμορ και αισιοδοξία. Μαζί μας στην προβολή ο σκηνοθέτης Σπύρος Ιακωβίδης

Το φιλμ ξεκινάει με ένα μοντάζ σε άδεια γραφεία, ατελείωτα χτυπήματα τηλεφώνων, τα οποία και κατεβαίνουν από τη βάση τους για να μην ενοχλούν και μπερδεμένους ανθρώπους, δημιουργώντας έναν στιλ που παραπέμπει περισσότερο στον γλυκόπικρο παραλογισμό Σκανδιναβών σκηνοθετών όπως ο Άκι Καουρισμάκι παρά στον καυστικό σουρεαλισμό που χαρακτηρίζει το σύγχρονο ελληνικό σινεμά. Ένα κινηματογραφικό συνεργείο γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ για τα περίπου 49.000 «φαντάσματα» που απασχολούνται στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Είναι επίσημα εγγεγραμμένοι υπάλληλοι οι οποίοι φαίνεται να απουσιάζουν μόνιμα από τις θέσεις τους. Αυτή η παράλογη υπόθεση μπορεί να ακούγεται σαν μια σύγχρονη εκδοχή κλασικού σατιρικού μυθιστορήματος, αλλά είναι πραγματικότητα. Το συνεργείο στη συνέχεια επικεντρώνεται σε έναν από αυτούς τους υπαλλήλους-φαντάσματα, τον Πάνο Δολόγλου (Αχιλλέας Χαρίσκος), ο οποίος έχει κάποιες μέρες να εμφανιστεί στην υπηρεσία του, ενώ δεν δίνει σημεία ζωής στην οικογένεια του: την μητέρα του Χαρούλα (Ελένη Κοκκίδου) μια απελπισμένη, κλασικά υπερπροστατευτική και περήφανη γυναίκα εκτός εποχής, προσκολλημένη στις παραδοσιακές αξίες που οι απόγονοί της έχουν απορρίψει κατηγορηματικά και τον μικρότερο ανάπηρο αδελφό του Λευτέρη (Τζούλιο Τζορτζ Κάτση), έναν οξύθυμο χαρακτήρα με μια κάπως ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ.

Οι ντοκιμαντερίστες γίνονται τακτικοί θαμώνες στο οικογενειακό διαμέρισμα του αγνοούμενου, δημιουργώντας έναν στενό δεσμό με τους οικείους του. Ακτινοβολώντας σκυθρωπή χαιρεκακία χωρίς καν να ανοίξει το στόμα της, η Κοκκίδου αρνείται απεγνωσμένα να παραδεχθεί ότι ο αγαπημένος της μεγαλύτερος γιος μπορεί και να είναι ένοχος για όσα κατηγορείται και ακόμα χειρότερα ότι μπορεί να εγκατέλειψε την οικογένειά του για μια καλύτερη ζωή. Ο Πάνος μου «Θα επιστρέψει και τα πράγματα θα επανέλθουν στο φυσιολογικό», διαβεβαιώνει την ομάδα. Όταν οι συνάδελφοί του υποστηρίζουν ότι ο Πάνος είναι ένοχος για οργανωμένη απάτη σε βάρος της κοινωνικής πρόνοιας, εκείνη αρνείται πεισματικά όλες τις κατηγορίες. Και όταν οι φήμες επιμένουν ότι έχει συνεργό μια νεαρή Αφρικανή με την οποία συνδέεται ερωτικά διαμαρτύρεται έντονα: «Δεν μπορούσε να βρει μια Ελληνίδα να του φάει τα λεφτά;». Με τον καιρό, η ευρύτερη δυσλειτουργική οικογένεια της Χαρούλας επεκτείνεται και περιλαμβάνει τον Μιχάλη (Kevin Zans Ansong, Νέγρο του Μοριά), έναν έγχρωμο Έλληνα οδηγό ταξί με καταγωγή από τη Γκάνα, ο οποίος γίνεται ένα είδος αναπληρωτή-αδελφού για τον Λευτέρη και βοηθός της Χαρούλας στο δύσκολο έργο εξυπηρέτησης του ανάπηρου γιου. ελλείψει οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας επί του θέματος. Αυτή η σχέση δίνει στον Ιακωβίδη άφθονο περιθώριο να σατιρίσει τον ρατσισμό στη σύγχρονη Ελλάδα, όχι μόνο από κοινωνικά συντηρητικούς ηλικιωμένους όπως η Χαρούλα, αλλά και από νέους φιλελεύθερους. Μία από τις επαναλαμβανόμενες δευτερεύουσες πλοκές της ταινίας περιλαμβάνει μια ομάδα λευκών πολιτικών ακτιβιστών που αυτοαποκαλούνται οι Μαύροι Πάνθηρες της Αθήνας και μάταια παρακαλούν τον Μιχάλη να γίνει το μοναδικό μαύρο μέλος τους.

Το «Black Stone» διατυπώνει αυτά τα ευαίσθητα θέματα με τρυφερότητα και ενσυναίσθηση, ειδικά προς την ευγενική Χαρούλα, η οποία καταλαβαίνει ότι η δική της ξενοφοβία έχει τις ρίζες της στην άγνοια και τον αβάσιμο φόβο. Ταυτόχρονα επισημαίνει την ελληνική πραγματικότητα όπου η μάνα και κατ’ επέκταση η οικογένεια μετατρέπεται σε υποκατάστατο ενός δυσλειτουργικού και αναποτελεσματικού κράτους. Καυτηριάζει την κωμικοτραγική προσπάθεια προσαρμογής τής παραδοσιακής οικογένειας στη νέα ελληνική πραγματικότητα σε έναν κόσμο που αλλάζει. Αυτός ο άλυτος κόμπος της τόσο σύνθετης, δυσλειτουργικής και αυτοκαταστροφικής ελληνικής πραγματικότητας, που κάνει τους ήρωές της να νιώθουν ότι οποιαδήποτε απόπειρα επίλυσης, αντιμετώπισης ή διαφυγής, έχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα: να σφίγγει ακόμα περισσότερο ο κόμπος. Κινητήρια δύναμη της ιστορίας είναι η πρωταγωνίστριά μας, η Ελληνίδα μάνα, η Χαρούλα και το σύμπαν της. Η Χαρούλα μοιάζει να χάνει τη θέση της στον κόσμο. Έχει πολλά στο πιάτο της. Αλλά αν αυτό το πιάτο ήταν ποτέ άδειο, η ανησυχία της θα μεγάλωνε και ο ρόλος της θα χανόταν. Και τότε θα έμενε μόνη, με τις επιθυμίες της, τα όνειρά της, αντιμέτωπη με τον εαυτό της, δηλαδή αυτό που φοβάται περισσότερο. Ο φόβος ως αντίθεση στη ζωή. Οι άνθρωποι που φοβούνται να ζήσουν, να αποτύχουν, να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, τις επιθυμίες τους, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, γραπώνονται από έναν ρόλο, αποφεύγοντας έτσι να πάρουν πραγματικά τη ζωή τους στα χέρια τους. Έτσι και η Χαρούλα μας.

Το φιλμ έκανε την πρεμιέρα του στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα «Meet the Neighbors» του 63ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (2022), κερδίζοντας 4 Βραβεία: Βραβείο ΕΚΚ για Έλληνα Πρωτοεμφανιζόμενο Σκηνοθέτη (εξ ημισείας με την Ασημίνα Προέδρου για το «Πίσω από τις Θημωνιές»), Βραβείο Καλύτερης Ταινίας των Φοιτητών του ΑΠΘ, Βραβείο Κοινού FISCHER Ελληνικής Ταινίας–«Μιχάλης Κακογιάννης», Βραβείο Κοινού FISCHER του διαγωνιστικού τμήματος «Meet the Neighbors». Κέρδισε επίσης Βραβείο κοινού – Ειδική Μνεία Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Τεργέστης (2023), Βραβείο Emerging Greeks στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Βερολίνου (2023), Βραβείο Κοινού & Βραβείο Ερμηνείας για την Ελένη Κοκκίδου στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Σαν Φρανσίσκο 2023, ενώ ήταν υποψήφια για 7 Βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

BLACK STONE
Ελλάδα, Μαύρη Κωμωδία, 2022. Διάρκεια: 87΄. Σκηνοθέτης: Σπύρος Ιακωβίδης. Σενάριο: Ziad Semaan, Σπύρος Ιακωβίδης. Πρωταγωνιστούν: Ελένη Κοκκίδου, Τζούλιο Τζορτζ Κατσίς, Kevin Zans Ansong (Νέγρος του Μωριά), Αχιλλέας Χαρίσκος.

Εδώ το trailer της ταινίας.

*Οι καλοκαιρινές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη στις 9.00 το βράδυ, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων (25ης Μαρτίου & Μακεδονίας)



readers  519


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Κυριακή 31 Αυγούστου 2025 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Με τα μαύρα ρούχα, αμίλητοι καπνίζουν. Οι φίλοι κι ονειρεύονται να φύγουν μακριά. Οι φίλοι που δε βρήκανε τίποτα ν' αγαπήσουν, που δεν πιστεύουν τίποτα, κανέναν, πουθενά...


Τα σχόλια σας...
Η ΔΡΑΣΗ επαναφέρει το θέμα της οδού Κρήτης στο δημοτικό συμβούλιο23/8/2025 BT
Τόσο πολύ ενοχλήτε η εισηγήτρια που πρέπει να κάνει γύρω γύρω την Κρήτης για να πάει στο σπίτι της;Ας έρθει ενα μεσημέρι η αργά το βράδυ στην πλατεία να δει τι γίνεται στην παιδική χαρά (ώρες κοινής ησυχιας) να δει υποβάθμιση όλης της γειτονιάς. Λύση πρέπει να δοθεί για όλους τους κατοίκους της περιοχής με συνολική αναβάθμιση της κυκλοφορίας και όχι επιστροφή στο παλαιό καθεστώς.
Η ΔΡΑΣΗ επαναφέρει το θέμα της οδού Κρήτης στο δημοτικό συμβούλιο22/8/2025 Μ.Κ
Καλησπέρα, για να καταλάβω τι λέτε στο παραπάνω άρθρο .Έκανε καλά ο δήμος με την αντιδρομηση την Κρήτης ή όχι ? Τόσα χρόνια που όλα αυτά τα φορτηγά και η κίνηση που περνάγανε από την Κρήτης κάνατε ανάλογες προσπάθειες να αλλάξει κάτι ? Η λύσεις που έχουμε σαν κάτοικοι είναι 2 : 1) Μένει η κατάσταση ως έχει γιατί δεν πιστεύω κάποιος να λέει ότι η κίνηση που δυσκολεύει 2 διπλούς δρόμους ( Μακεδονίας, 25 Μαρτίου ) είναι λογικό να πέσει σε ένα στενό 2 τετραγώνων όπως η Κρήτης με δημοτικό ,νηπιαγωγείο και παιδική χαρά .. 2) Να αντιδρομησει ο Δήμος την Ψαρών μέχρι την Αβαρικου για να φεύγουν τα αυτοκίνητα από εκεί. Αν πιστεύει κάποιος και αν γίνεται αυτό που γράφεται να συνεχιστεί ο παράδρομος της Αττικής οδού προς Πεντέλης θα ήταν το καλύτερο αλλά προσωπικά το θεωρώ πολύ δύσκολο. Ευχαριστώ
Ανάγκη μέτρων στην περιοχή των Κάτω Βριλησσίων20/7/2025 Κ.Μ
Καλησπέρα, Σαν κάτοικος της περιοχής συμφωνώ με το παραπάνω άρθρο εκτός από ένα σημείο: "Οτι η αντιδρομηση της οδού Κρήτης δεν ωφέλησε την περιοχή" .Το λογικό είναι να μην δέχονται τα Βριλήσσια τόσο μεγάλο οδικό φόρτο .Αν είναι όμως υποχρεωτικό επουδενι δεν πρέπει για λόγους ασφαλείας των μικρων παιδιών να τον παίρνει η Κρήτης.Υπενθυμιζω ότι η Κρήτης έχει την πόρτα του Δημοτικού, του νηπιαγωγείου αλλά και την παιδική χαρά.Αρα είναι άτοπο να λέμε ότι 2 διπλοί δρόμοι δεν αντέχουν την κίνηση αλλά την αντέχει ένας στενός δρόμος 2 τετραγωνων.Και επειδή μένω στην περιοχή συμφωνω με την αντιδρομηση, όσο και αν ακούγεται ότι όλοι οι κάτοικοι της Κρήτης διαφωνούνε, γιατί προέχει η ασφάλεια των παιδιών και όχι το να πίνω καφέ στο μπαλκόνι χωρίς να περνάνε αυτοκίνητα από κάτω!! ΥΓ : από την πόρτα της Κρήτης του Δημοτικού περνάνε τα μικρά παιδιά και τα παιδιά του νηπιαγωγείου...
Η εποχή του «Δεν Γνώριζα», απλά τελείωσε29/3/2025 Δ.Κ.
Τα τελευταία σύννεφα, τα οποία πιθανόν να έδιναν κάποιο άλλοθι στην «άγνοιά μας», πρέπει να ήταν πριν 5 χρόνια, με την προβολή του social dilemma, που επίσης πραγματεύονταν περίπου το ίδιο θέμα. Από τότε τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Όλα αυτά είναι συμπτώματα μιας κοινωνίας, όπου όλοι, σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα, ζαλισμένα από το καθημερινό ξύλο, τρέχουν δεξιά και αριστερά, τσεκάροντας ανά 3 λεπτά το κινητό για το επόμενο breaking news που θα ανακοινώσει το newspeak. Θα ακουστώ κυνικός ή πεσιμιστής, αλλά δε βλέπω να αντιστρέφεται το κλίμα. Στο μόνο που ελπίζω είναι οι ελάχιστες -πλην όμως φωτεινές- περιπτώσεις εκπαιδευτικών που δίνουν τον καθημερινό τους αγώνα, πολλές φορές λοιδορούμενοι και από πάνω, αφουγκράζονται τα προβλήματα των εφήβων, καταλαβαίνουν τον διαφορετικό κώδικά τους, αγγίζουν τον ψυχισμό τους. Και το λέω από προσωπική εμπειρία και από τα 2 σχολεία που φοίτησαν τα παιδιά μου. Θανάση, η τελευταία παράγραφος (Δ) δεν είναι ουτοπική πρόταση, αλλά και να ήταν, όπως λέει και ο Γκαλεάνο, η ουτοπία χρησιμεύει για να προχωράμε. ΥΓ: ένα πολύ καλό ντοκιμαντέρ, που θα μπορούσε και αυτό να προβληθεί, και να αποτελέσει αφορμή για συζήτηση με τους μαθητές είναι το «Τέλος Χρόνου» του Λουκά Παλιοκρασσά.


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2025 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου